Foto: Ketil Born/Nasjonalbiblioteket

Diktinga meiner ikkje, ho er. I motsetnad til formidling, til kommunikasjon, som i ei viss tydning er lygn, fordi ein alltid vil overtyde, vil overtale, så vil diktinga berre vere det ho er, ho er så å seie rein sanning. Sjølv om alt som skrive står berre er oppdikta, er lygn og forbanna dikt. Dette er eit av paradoksa som gjer dikting til dikting, skriv Fosse.

Les heile teksten her.

Ønskjer du å få tilsendt framtidige utgåver NB21? Send navn og adresse til informasjon@nb.no